این پژوهش به مقایسه تأثیر چهار هفته تمرینات تخصصی بدمینتون به همراه انسداد جریان خون بر ویژگی های روانشناختی و اضطراب در بدمینتون بازان ماهر می پردازد. در این پژوهش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون، بدمینتون بازان نخبه پسر و دختر استان آذربایجان شرقی انتخاب و به صورت کاملاً تصادفی در دو گروه تمرین با محدودیت جریان خون و تمرین بدون محدویت جریان خون قرار گرفته و برنامه تمرینی سه جلسه در هفته (چهار هفته، هر جلسه 60 دقیقه) را انجام دادند. در پیش آزمون پرسشنامه های آمادگی روانی و اضطراب اجتماعی واتسون و فرند مورد برسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که اجرای تمرینات بدمینتون با و بدون محدودیت کالریایی باعث ایجاد تفاوت در نمره کل آمادگی روانی آزمودنی ها شد اما در میزان اضطراب هیچ تفاوتی مشاهده نشد. شیوه تمرینی انسداد جریان خون می تواند مسیر نوینی در تمرینات ورزشی بوجود آورده و باعث ایجاد تغییرات در سطح آمادگی روانی ورزشکاران حرفه ای می شود.

در این مقاله مدلی ریاضی به منظور مساله جریان ضربانی خون در شریانهای الاستیک ارایه شده و برای مدت یک پریود زمانی با استفاده از یک روش تحلیلی ـ عددی حل شده است. هدف از حل این مساله مقدار مرزی ـ اولیه به دست آوردن پروفیلهای سرعت، گذر حجمی و تنش برشی دیواره و نیز فشار داخلی و شعاع رگ بر حسب متغیرهای مستقل مربوط است. خون سیالی همگن، تراکم ناپذیر و با توجه به قطر شریانها نیوتنی فرض شده و جریان نیز دارای تقارن محوری، دو بعدی، آرام و وابسته به زمان در نظر گرفته شده است. همچنین دیواره شریانها الاستیک، تراکم ناپذیر و همگن در نظر گرفته و فشار داخلی آنها تابعی از شعاع فرض شده است.معادلات حاکم معادله های ناویر ـ استوکس شعاعی و محوری، معادله پیوستگی و همچنین معادله ای کمکی بین فشار داخلی و شعاع رگ می باشند. توابع مربوط به شرایط مرزی و اولیه طوری انتخاب شده است که برای مساله، جوابهایی متناوب به دست آید. به کارگیری یک کاندید جواب به شکل سری جملات محدود برای پروفیل سرعت محوری و حل دستگاه معادلات دیفرانسیل حاصل با منفصل کردن معادلات در جهت محوری و استفاده از روش رانژ ـ کوتای مرتبه چهار برای انتگرال گیری نسبت به زمان، از ویژگیهای دیگر روش حل در مساله مورد نظر می باشند.نتایج به دست آمده از مدل حاضر همخوانی کاملی با نتایج گزارش شده از سایر تحقیقات فیزیولوژیکی و نظری دارد و به دلیل استفاده از یک مدل ریاضی کاملتر و به کارگیری فرضهای ساده کننده کمتر، در عین سهولت کاربرد، از دقت بالاتری برخوردار است.

زمینه و هدف: هیپرفسفاتمی و هیپر کالمی یک نقش بسیار مهم در موربیدیتی و مورتالیتی بیماران همودیالیزی دارد. در این مطالعه تاثیر افزایش سرعت جریان خون بر میزان پتاسیم و فسفر خون بیماران تحت همودیالیز مورد مطالعه قرار گرفت.روش کار: این مطالعه از نوع کارآزمایی بالینی است 42 بیمار که در طول مدت مطالعه تحت همودیالیز قرار داشتند مورد ارزیابی قرار گرفتند. برای جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه راهنمای مصاحبه و نتایج آزمایشگاهی استفاده شد. پس از تکمیل اطلاعات دموگرافیک و وصل بیمار به دستگاه یک نمونه خون از ست شریانی قبل از دیالیزور گرفته شد دور پمپ ماشین در جلسه اول همودیالیز بر روی 200 میلی لیتر در دقیقه و در جلسه بعدی بر روی 250 میلی لیتر در دقیقه تنظیم شد. در طی انجام همودیالیز وضعیت همودینامیک و علایم بالینی بیمار به دقت تحت کنترل قرار گرفت. در پایان همودیالیز و قبل از جداسازی بیمار از دستگاه مجددا یک نمونه خون از ست شریانی قبل از دیالیزور تهیه شد (جمعا 4 نمونه خون برای هر بیمار). نمونه خون برای بررسی فسفر و پتاسیم به آزمایشگاه فرستاده شد تا توسط یک نفر و با یک دستگاه مورد بررسی قرار گیرد.یافته ها: میانگین فسفر بیماران از 3.35 میلی گرم در دسی لیتر با دور پمپ 200 به 2.94 میلی گرم در دسی لیتر با دور پمپ 250 میلی لیتر در دقیقه تغییر پیدا کرد و در مورد پتاسیم نیز میانگین میزان پتاسیم خون با سرعت جریان خون 200 میلی لیتر در دقیقه از 3.43 میلی اکی والان در لیتر به 3.52 میلی اکی والان در لیتر با سرعت جریان خون 250 میلی لیتر در دقیقه تغییر پیدا نمود آزمون آماری تی زوج با p<0.05 نشان داد که افزایش سرعت جریان خون در برداشت فسفر خون موثر بود ولی آزمون آماری تی زوج با p<0.05 نشان داد که افزایش جریان خون در برداشت پتاسیم خون بی تاثیر است.نتیجه گیری: بر اساس نتایج این مطالعه می توان چنین نتیجه گرفت که افزایش جریان خون از 200 میلی لیتر در دقیقه به 250 میلی لیتر در دقیقه در برداشت فسفر خون موثر اما در برداشت پتاسیم خون غیر موثر است.

در این مقاله جریان ضربانی خون در مجاری تنگ شده با استفاده از مدل سیال غیر نیوتنی تابع نمایی (Power law) برای جریان با تقارن محوری شبیه سازی شده است. اثرات تنگ شدگی مجرای خون، گرفتگی شدید 75% بر دینامیک جریان سیال مورد مطالعه قرار گرفته و تغییرات در میدان جریان برای سه عدد ومرسلی (پارامتر نوسان) مختلف بررسی شده است. نتایج به دست آمده نشان می دهند که برای عدد ومرسلی 12.5 تفاوت اساسی در میدان جریان که ناشی از ایجاد شدن دو گردابه نزدیک به هم در پشت گرفتگی است، قابل مشاهده است. با استفاده از منحنی صفحه ای تنش برشی دیواره (WSS) اغتشاشاتی که منجر به تشکیل گردابه اولیه و گردابه دوم (برای (Wo=12.5 می شوند به خوبی نمایش داده می شود. همچنین زمان تشکیل گردابه اولیه با بررسی خطوط هم تنش برشی صفر از روی این منحنی های صفحه ای قابل رویت است. این زمان با افزایش عدد ومرسلی به تاخیر می افتد. تاثیر این تاخیر در تشکیل گردابه اولیه، به صورت کوچک تر شدن آن با افزایش عدد ومرسلی برای زمانهای مشابه، در نتایج مربوط به خطوط جریان نمایان می شود.

سابقه و هدف: با توجه به اهمیت روزافزون سونوگرافی داپلر رنگی در تشخیص بیماریها، برای یافتن معیار صحیح تشخیصی جهت بیماریهای مختلف سیستم پورتال کبدی، نیاز به تعیین مقادیر طبیعی قطر، سرعت جریان و جریان حجمی خون در افراد بزرگسال سالم وجود داشت. لذا این مطالعه در سالهای 1379 تا 1380 در بیمارستان آیت اله طالقانی تهران انجام شد. مواد و روشها: در یک مطالعه مقطعی، 43 فرد بزرگسال سالم مراجعه کننده به بخش سونوگرافی بیمارستان طالقانی که حداقل به مدت 8 ساعت ناشتا بودند، توسط سونوگرافی gray scale، color Doppler و Pulxed wave Doppler در وضعیت خوابیده به پشت و در حین تنفس آرام مورد بررسی قرار گرفتند. با تعیین قطر و حداکثر سرعت جریان خون در تنه اصلی و شاخه های اصلی راست و چپ ورید پورتال و محاسبه نرم افزاری جریان حجمی خون در تنه اصلی ورید پورتال، ارتباط آماری این یافته ها با جنس، سن، قد، وزن، مساحت سطح بدن و شاخص توده بدنی افراد مورد مطالعه، به تفکیک مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: در تنه اصلی وردی پورتال افراد مورد مطالعه میانگین ±) انحراف معیار) قطر ورید 89/1±57/9 میلیمتر، حداکثر سرعت جریان خون 57/3±59/17 سانتیمتر در ثانیه و جریان حجمی خون معادل 179±583 میلی لیتر در دقیقه بودند. قطر تنه و شاخصهای اصلی راست و چپ وردی پورتال در زنان و مردان اختلاف معنی داری داشتند (P<0.01). بین قطر تنه اصلی ورید پورتال و قد (P<0.05) و وزن (P<0.01) افراد مورد مطالعه نیز ارتباط آماری معنی داری دیده شد ولی ارتباط معنی داری با مساحت سطح بدن، سن و شاخص توده بدنی وجود نداشت. ارتباطی نیز بین قطر و سرعت جریان خون در شاخه های راست و چپ ورید پورتال و همچنین سرعت جریان خون در تنه اصلی این ورید با هیچیک از متغیرهای مستقل شخصی دیده نشد. بین قطر تنه اصلی و شاخه های راست و چپ ورید با سرعت جریان خون در آنها رابطه معنی داری مشاهده گردید (P<0.05). جریان حجمی خون در تنه اصلی، علیرغم اختلاف عددی، اختلاف آماری معنی داری بین زنان و مردان نشان نداد. نتیجه گیری و توصیه ها: در مقایسه قطر ورید پورتال بین افراد سالم و بیماران، باید جنسیت فرد مورد ملاحظه قرار گیرد. همچنین در مقایسه میزان جریان حجمی خون در ورید پورتال، بیشترین همبستگی با مساحت سطح بدن مشاهده شد.

در پژوهش حاضر یک مدل یک بعدی برای جریان خون پالسی در طول رگ مخروطی با گرفتگی غیرمتقارن شبیه سازی شده است. جریان خون به عنوان سیال کراس در یک لوله استوانه الاستیک با گرفتگی غیرمتقارن نسبت به جهت محوری و هندسه ی وابسته به زمان مدل سازی می شود. دیواره عروق گرفته شده در طول رگ انعطاف پذیر و غیرانعطاف پذیر باهم مقایسه شده است. از فرض گرفتگی خفیف برای ساده کردن معادلات حاکم بر جریان استفاده می شود. با اعمال نگاشت مناسب شبکه ی کسینوسی گرفته شده به یک شبکه ی مستطیلی و صلب تبدیل می گردد. معادلات ناویر-استوکس حاکم بر جریان خون برای میدان سرعت با استفاده از روش تفاضلات متناهی حل می شود. به منظور اثبات درستی نتایج به دست آمده در تحقیق حاضر، نتایج حاصل با نتایج تحقیقات پیشین مورد مقایسه قرار گرفته و درستی مدل ارایه شده به اثبات رسیده است. مشخصه های اصلی جریان خون از قبیل دبی حجمی، مقاومت در برابر جریان، تنش برشی دیواره از روی پروفیل سرعت بدست آمده است. نمودارهای دوبعدی برای پارامترهای مختلفی از توزیع سرعت در شکل های مختلف ارایه شده است.

سابقه و هدف: واریکوسل عبارت است از گشادی غیرطبیعی وریدهای اطراف بیضه که در 10-15% مردان بالغ گزارش شده است. مطالعات محدودی در مورد معیارهای همودینامیک شرایین بیضه انجام شده و هدف از این مطالعه، مقایسه تغییرات حداکثر سرعت سیستولی در شرایین بیضه با و بدون واریکوسل می باشد.مواد و روش ها: در این مطالعه 28 بیمار با تشخیص کلینیکی واریکوسل یک طرفه یا دوطرفه که در بررسی داپلر رنگی قطر وریدهای اسکروتال مساوی یا بیش تر از 2.5 میلی متر داشتند، تحت بررسی قرار گرفتند.یافته ها: اختلاف معنی داری در حداکثر سرعت سیستولی شرایین بیضه و شرایین داخل بیضه با و بدون واریکوسل مشاهده نشد.نتیجه گیری: واریکوسل تغییر قابل توجهی در حداکثر سرعت سیستولی در شرایین بیضه ایجاد نمی نماید.

زمینه و هدف: بیماری دیابت که در ایران از شیوع قابل توجهی برخوردار است، مشکلات، خطرات و هزینه های فراوانی را برای فرد و جامعه به همراه دارد. یکی از عوارض مهم دیابت، درگیری عروق بدن است و عروق مغزی هم از این قاعده مستثنی نیستند که در صورت عدم کنترل، منجر به سکته مغزی که شایع ترین بیماری ناتوان کننده نورولوژیک است، می شود. یکی از مهم ترین عروق مغزی، شریان مغزی میانی است که 85% خون نیمکره های مغزی توسط این شریان تامین می شود. از این رو، این مطالعه با هدف تعیین میانگین سرعت جریان خون شریان مغزی میانی در افراد دیابتیک انجام گرفت. روش بررسی: این مطالعــه مقطعــی (cross-sectional) در سال 1383 و بر روی 81 نفر از بیماران دیابتی مراجعه کننده به بیمارستان فیروزگر شهر تهــران که اندیکاسیون (Transcranial Doppler) TCD را داشتند و همچنین فاقد هرگونه سابقه تایید شده و مستند انفارکتوس قلبی (Myocardial infarction=MI) و یا سکته مغزی (Cerebrovascular attack=CVA) بودند، انجام گرفت. بیماران در بیمارستان حضرت رسول اکرم (ص) تهران تحت TCD قرار گرفتند. همچنین متغیرهای دموگرافیک و نیز مقادیر (Triglyceride) TG, Cholesterol, (Low density lipoprotein lipid) LDL, (High density lipoprotein lipid) HDL, HbA1C و (C-reactive protein) CRP در مورد هر بیمار ثبت گردید. در نهایت کلیه اطلاعات توسط نرم افزار آماری SPSS (version 13) تحت آنالیز آماری قرار گرفت. یافته ها: میانگین سنی بیماران 55.91 (SD=11.05) سال بود. میانگین سرعت جریان خون در شریان های مغزی میانی راست و چپ به ترتیب 50.74 (SD=15.65) سانتی متر در ثانیه و 48.87 (SD=15.96) سانتی متر در ثانیه بود. همچنین میانگین سرعت جریان خون انتهای دیاستولی شریان مغزی میانی راست و چپ به ترتیب 34.82 (SD=12.80) سانتی متر در ثانیه و 33.60 (SD=13.58) سانتی متر در ثانیه بود. بین مدت زمان ابتلا به دیابت و سرعت جریان خون انتهای دیاستولی شریان مغزی میانی راست، ارتباط آماری معنی داری وجود داشت (P=0.025, rPearson = -0.218). نتیجه گیری: از آنجایی که از مهم ترین ویژگی های حوادث مغزی- عروقی، قابل پیشگیری بودن آنهاست و از طرفی درمان دارویی محدودی برای بیماران حوادث مغزی- عروقی وجود دارد، به نظر می رسد، TCD نقش مهمی در تشخیص این مساله مهم و پیشگیری از آن دارد. نتایج مطالعه حاضر نشان داد که ارتباط معکوسی بین مدت زمان ابتلا به دیابت و سرعت جریان خون شریان مغزی میانی وجود دارد . به نظر می رسد این نتایج بیانگر تغییرات عروقی در افراد دیابتی است که می تواند منجر به بروز ایسکمی مغزی در این افراد شود و همچنین اهمیت درمان توسط داروهای ضدانعقادی و یا ضد تجمع پلاکتی به منظور پیشگیری از حوادث مغزی- عروقی در افراد دیابتی را نشان می دهد.